Ergens in het Land van Maas en Waal ligt het verstilde dorp Horssen.
Het “dorp met de drie kerken”, waar iedereen iedereen  nog groet.   Met soms een geit die “aangetuierd” staat in een berm vol fluitekruid.
Met als “groene parel” aan de Westzijde het particuliere landgoed Heerlijkheid Horssen.
Compleet met toegangspoort, oprijlaan, een ca. 250 jaar oud landhuis, oranjerie, ondergrondse relicten van het voormalige kasteel Horssen, grachten, vijvers, hertenkamp, statige lanen en prachtig geboomte in het Monumentale park.
Indrukwekkende natuur en verstilde cultuurhistorie komen hier ongedwongen samen.

Door een langdurig zorgvuldig beheer en het tegengaan van ingrepen met nare gevolgen, is er sinds honderden jaren weinig veranderd in deze natuuroase.   Dat wijzen oude kaarten uit en dat voelen bezoekers met een “antenne” voor wat gaaf is.
Conserveren in combinatie met zorgvuldig beheren heeft hier gewerkt;  natuurwaarden zijn er ongekend hoog en ook op het gebied van landschap en cultuurhistorie is er veel bewaard gebleven.
Dit blijkt o.a. uit de hoogste “bescherming” die de rijksoverheid een particulier landgoed kan geven ; nl. een rangschikking als Natuurschoonwetlandgoed met de aanwijzing van het Huis te Horssen, de oranjerie en de toegangspoort als Rijksmonument!